วันที่ 3 ธันวาคม 2553 ผมออกเดินทางจากเชียงใหม่แต่เช้ามืดตามเคย มาเจอดวงอาทิตย์ขึ้นที่ลำปาง จอดถ่ายรูปตามระเบียบ
จากลำปางไปแพร่ผมไม่ตรงไปเด่นชัย แต่เลี้ยวเข้าทางอำเภอลองเพื่อแวะชมสถานีรถไฟบ้านปิน เป็นสถานีรถไฟเล็ก ๆ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2494
ภาพนี้ผมถ่ายเมื่อเดือนเมษายน 2550 ก่อนบูรณะในปัจจุบัน
ตัวอาคารสถานีออกแบบแปลกไปจากแบบมาตรฐานของสถานีรถไฟเล็ก ๆ ทั่วไปซึ่งเป็นอาคารชั้นเดียว แต่นี่เป็นอาคารสองชั้นแบบยุโรป ประตูและหน้าต่างโค้ง ช่องลมเหนือหน้าต่างเป็นไม้ฉลุ ผนังคั่นด้วยไม้แบบทิวดอร์ เปรียบเทียบก่อนบูรณะ ภาพล่าง
ประตูเป็นผนังโค้ง ผมดูลักษณะโดยรวม แล้วเหมือนกับเอาส่วนหนึ่งของสถานีรถไฟลำปางมาใช้
ช่องขายตั๋วเป็นไม้ฉลุโปร่งลวดลายแบบฝรั่ง
ชานชาลาสถานีกับแสงแดดยามเช้า
ห้องควบคุมสับหลีกราง ผมสะดุดตากับเครื่องสีเขียวคล้ายกับตู้โทรศัพท์ที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ เขาติดป้ายว่าห้ามเข้า แต่ผมขอยื่นกล้องเข้าไปถ่ายรูปเพราะสงสัยว่ามันคือตู้อะไร ?
เนื่องจากไม่มีเจ้าหน้าที่ประจำอยู่ จึงไม่ได้ถามให้หายสงสัย แต่คิดว่าคงเกี่ยวข้องกับการสับหลีกราง เห็นร่องรอยของการใช้งานแล้ว เก๋าดี และคิดว่าปัจจุบันคงยังใช้งานอยู่
ชื่อบริษัทผู้ผลิต
จุดประสงค์อีกอย่างหนึ่งที่ผมผ่านเมืองลองนี้ เพราะครูดารินทร์สนใจผ้าตีนจกซึ่งเป็นงานหัตถกรรมที่มีชื่อของที่นี่ จนเป็นส่วนหนึ่งของคำขวัญอำเภอลอง แต่เนื่องจากเช้าไปหน่อยหลายร้านยังไม่เปิด จึงเอาไว้มาแวะตอนขากลับก็แล้วกัน
จากแพร่ไปน่านระยะทางประมาณ 100 ก.ม. มีคดเคี้ยวขึ้นเขาบ้าง แต่ถนนลาดยางกว้างขับสบาย ๆ
ถึงจังหวัดน่าน มุ่งตรงไปวัดภูมินทร์เป็นจุดแรกทันที เนื่องจากวัดภูมินทร์มีรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมและจิตรกรรมไทยที่น่าสนใจมาก จึงเขียนเป็นคอลัมน์เฉพาะ ตามลิ้งค์นี่ไปครับ
สถาปัตยกรรมและจิตรกรรมไทยวัดภูมินทร์
ที่ลานจอดรถข้างวัดภูมินทร์ มีร้านขายสินค้าโอท้อป และของที่ระลึกอื่น ๆ ของจังหวัดน่าน โดยเฉพาะผ้าทอแบบต่าง ๆ ถ้าไม่มีเวลาไปถึงแหล่งผลิตก็สามารถซื้อติดไม้ติดมือได้เลย
จุดต่อไปคือวัดคู่บ้านคู่เมืองน่าน คือวัดพระบรมธาตุแช่แห้ง ที่นี่ก็เช่นเดียวกันกับวัดภูมินทร์ ตามลิ้งค์นี่ไปครับ
ที่วัดพระธาตุแช่แห้งวันนั้น มีเด็กนักเรียนโรงเรืยนหนึ่งในจังหวัดน่าน สงสัยต้องทำรายงานส่งครู เห็นระดมสมองจดใส่สมุดกันใหญ่ เด็กกลุ่มนี้น่ารัก ผมเข้าไปทักทายถ่ายรูป ขากลับยกมือสวัสดีกันทุกคน
ขออนุญาตนำชื่อนักเรียนและโรงเรียนมาลงหน่อย
อ่านต่อ น่าน...ไง ตอนที่ 2
