ไม้ย่างไก่ห้วยทับทัน

 



ชื่อไก่ย่างห้วยทับทัน ผมเคยได้ยินนานแล้วเพราะมีขึ้นป้ายขายในหลายจังหวัด ไม่รู้ของจริงหรือของปลอม พอ ๆ กับไก่ย่างเขาสวนกวาง และไก่ย่างวิเชียรบุรีที่ขณะนี้ไม่รู้เป็นไง ขึ้นป้าย ย่างขายตามข้างถนนอยู่เกือบทุกแห่ง ผมยังเคยดั้นด้นไปกินของแท้ถึงอำเภอวิเชียรบุรีขณะไปกรุงเทพครั้งหนึ่ง ตอนนั้นกำลังเห่อนิสสันนีโอที่ซื้อมาใหม่ อุตส่าห์ขับรถอ้อมไปทางพิษณุโลก ไปไหว้พระที่วัดหลวงพ่อเพชร ริมแม่น้ำพิจิตร พร้อมกับซื้อเนื้อไอ้เข้แช่แข็งที่ฟาร์มเสธ.หนั่น

 

รุ่งขึ้นขับรถไปเส้นเพชรบูรณ์เพื่อกินไก่ย่างวิเชียรบุรีโดยเฉพาะ แล้วจึงขับรถลงมาถ่ายรูปพระปรางค์สามยอดและพระราชวังนารายณ์ราชนิเวศน์ที่ลพบุรี ก่อนจะไปไหว้พระและถ่ายรูปที่วัดพระพุทธบาท สระบุรีแล้วจึงเข้ากรุงเทพ ฯ  สำหรับไก่ย่างเขาสวนกวางที่อยู่เส้นอุดรหนองคาย ผมก็เคยแวะกินแล้วเมื่อไปทริปอีสานครั้งแรก ซึ่งไก่เขาสวนกวางของแท้ต้องเป็นไก่ตัวเล็ก






พูดถึงไก่ย่างแล้วนึกถึงร้านอาหารที่ชอบขึ้นป้ายอ้างอิงว่าเป็นของมาจากที่นั่นที่นี่ ที่ดัง ๆ ก็มี ก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยาหรือรังสิต ข้าวหมูแดงนครปฐม  ลาบเป็ดหนองคายหรือยะโส ส้มตำโคราช เป็ดย่างดอนหวาย ข้าวแกง 100 หม้อ แม่เสียนสุพรรณ ข้าวแกงปักษ์ใต้นครศรี ฯ หรือพัทลุง เป็นต้น ที่เชียงใหม่แถวเลยสามแยกสันทรายมาหน่อย มีร้านข้าวแกงร้านหนึ่ง ขึ้นป้ายว่าข้าวแกงนครไทย มีคนแวะกินพอสมควร แต่ผมไม่เคยแวะ มีอยู่ครั้งหนึ่งผมขับรถจะไปเที่ยวภูหลวง ขับไปเส้นเด่นชัย - อุตรดิถ์เข้าอำเภอชาติตระการ พอถึงอำเภอนครไทยนึกถึงชื่อข้าวแกงนครไทยขึ้นมาได้ จึงขับรถตามหาว่ามันมีร้านข้าวแกงดังตามที่อ้างถึงหรือไม่เพราะชักหิวเหมือนกัน

 

เชื่อไหมครับผมขับรถตั้งแต่หัวตลาดยันท้ายตลาดสองรอบ ซึ่งอำเภอนี้ก็นิดเดียว ไม่เจอร้านข้าวแกงซักร้าน ถามคนแถวนั้นก็ไม่รู้จัก จึงแขวนท้องไปกินไก่ย่างส้มตำที่หน้าพระธาตุสีสองรัก ด่านซ้าย เลย ที่แท้เราคงจะเข้าใจผิดเองแหละ เจ้าของร้านอาจชื่อนครไทยก็ได้





กลับมาที่ห้วยทับทันใหม่ บ้านห้วยทับทันนี้อยู่ระหว่างเส้นทางศรีษะเกษ - สุรินทร์ ถ้าขับรถผ่านจะเห็นร้านไก่ย่างควันโขมงสองฟากฝั่งถนน ผมจอดรถแวะร้านแถวกลาง ๆ มองทางซ้ายก็ไก่ย่าง ทางขวาก็ไก่ย่าง และจะมีแม่ค้านำไก่จากร้านเหล่านี่ไปเร่ขายตามรถโดยสารที่จอดรับส่งผู้โดยสาร





ผมเห็นตู้ย่างไก่พ่นสีคำว่า อบต.ห้วยทับทัน จึงถามคนขายว่าเป็นสมาชิกอบต.ห้วยทับทันหรือ ? เขาบอกว่าไม่ใช่หรอก อบต.เขาทำให้ เพื่อให้ดูดีมีมาตรฐานหน่อย เพราะไก่ย่างนี้เป็นสินค้าโอท้อปห้าดาวของที่นี่ ลืมถามว่าฟรีหรือเสียเงิน





เคล็ดไม่ลับบางประการ ของการซื้อของประเภทปิ้งย่างตามข้างทาง ถ้าแวะซื้อตอนเช้า ๆ หรือสายมาหน่อยหนึ่ง อย่าใจร้อนรีบซื้อของที่ย่างเสร็จเรียบร้อยในทันที เพราะตามความเป็นจริง พวกไก่ย่างหรือปลาช่อนเผาเหล่านี้ต้องใช้เวลาย่างนานกว่าจะสุก เวลาเช้าอย่างนั้นกว่าเขาจะลงมือย่างและกว่าจะสุกคงไม่เร็วปานนั้นหรอกมั้ง ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า อาจเป็นของเก่าที่เหลือจากเมื่อวาน  ฉนั้น ให้ใจเย็น ๆ รอซื้อที่ย่างสุกใหม่ ๆ ให้เห็นกับตาดีกว่า วันนั้นผมก็ใช้วิธีนี้นั่งรอ พร้อมกับคุยกับเจ้าของร้านเรื่อยเปื่อย เลยได้ความรู้เกี่ยวกับไก่ย่างห้วยทับทันที่เข้าใจผิดมานาน





ไก่ย่างห้วยทับทันมีเอกลักษณ์คือใช้ไม้มะดันเสียบไก่เอาไปย่าง แทนที่จะเป็นไม้ไผ่เหมือนเช่นที่อื่น ทำให้เข้าใจว่าว่าทำให้รสชาติของไก่อร่อย เพราะความเปรี้ยวของไม้มะดันแทรกซึมเข้าไปสู่ไก่ ทำให้ไก่อร่อยนั้นไม่จริงหรอก ที่เขาใช้ไม้มะดันเพราะตามป่าแถบนี้มีไม้มะดันขึ้นเยอะ หาง่ายกว่าไม้ไผ่ และไม้มะดันนี้มีคุณสมบัติเฉพาะคือเนื้อแน่น แกร่ง เวลาเสียบไก่ย่างซึ่งใช้เวลาย่างนานพอสมควร มันก็จะ "ไม่ไหม้" ไม่ใช่ "ไหม้ไหม้"





ความอร่อยของไก่อยู่ที่น้ำหมักนี่แหละ ครูดารินทร์ถามถึงสูตร เขาบอกว่าก็ใช้ซ้อสปรุงรสยี่ห้อดังและเครื่องปรุงรสทั่วไปที่มีขายตามท้องตลาดนี่แหละ แต่เขาคงบอกไม่หมดหรอก และครูดารินทร์ก็ไม่ถามเซ้าซี้มาก เพราะรู้ว่านี่เป็นความลับทางการค้า ว่าเข้าไปนั่น





สำหรับไก่ที่ใช้ย่าง ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นไก่ที่เลี้ยงเป็นการเฉพาะแถวนี้ แต่ความจริงแล้วก็เป็นไก่สดที่สั่งจากผู้ค้าไก่สดชื่อดัง มีชื่อย่อภาษาอังกฤษสองตัวนั่นเอง โดยทางบริษัทจะแปรรูปและนำส่งโดยเฉพาะ







เห็นไหมครับว่าขณะที่ผมถ่ายรูปนี้เป็นเวลาสายแล้ว เขายังเพิ่งนำไก่มาเสียบไม้ปิ้ง ฉนั้น ที่สำเร็จเนื้อแห้งไม่ฉ่ำที่วางโชว์ที่หน้าร้านนั้น เป็นของเหลือจากเมื่อวานชัวส์





ไม้มะดันสด ๆ เหลาผ่าเรียบร้อยแล้ว ผมลองเอามาแทะชิมแล้ว จืด ไม่เปรี้ยวเหมือนที่เข้าใจหรอก
ไม้เหล่านี้มาจากใหน ตามผมมา





นี่ไงครับ ผมเดินผ่านทะลุร้านไปหลังบ้าน ไปเจอต้นตอที่มาของไม้เสียบไก่ย่างตามชื่อเรื่องแล้ว คนเหลาไม้มะดันเสียบไกย่าง ที่เขายืนอยู่นั้นคือกองเปลือกไม้มะดัน คิดดูซิครับว่าสะสมมานานเท่าไหร่แล้วถึงกองสูงขนาดนั้น





โดยไม้มะดันที่เอามาเหลานี้จะมีคนตัดเรียบร้อยแล้วมาส่ง ตัวแกมีหน้าที่เหลาเอาเปลือกออก และผ่าเตรียมไว้ ยืนปอกกันทั้งวัน คิดราคาเป็นอัน ลืมถามราคาว่าอันละเท่าไร ร้านแถวนี้ส่วนใหญ่เป็นลูกค้าแกทั้งนั้น





ดูมีดเหลาที่ถูกลับจนปลายบางเฉียบ ไม้ท่อนหนึ่งแกเหลาอย่างชำนาญใช้เวลาแป้ปเดียวก็เสร็จแล้ว





หน้าตาแกเรียบเฉย แต่พูดคุยดี สุภาพ





ไม้มะดันที่เหลาแล้วผึ่งแดดให้แห้งก่อนรวมมัด รอลูกค้ามารับไป วันที่ผมกับครูดารินทร์ไปเป้นต้นเดือนเมษา ปี 52 เจ้าของร้านบอกว่าช่วงนี้ต้องเตรียมไม้เสียบไก่ย่างให้มากที่สุด เพราะทุกปีช่วงสงกรานต์ไก่ย่างจะขายดีมาก ลูกค้ามีทั้งนักท่องเที่ยวและผู้ที่กลับมาเยี่ยมบ้านช่วงสงกรานต์ แต่ไม่รู้ปีนี้เจอสงกรานต์สลายม้อบเสื้อแดง ยอดขายจะตกหรือเปล่าไม่รู้





ดูกองเปลือกไม้มะดันกันชัด ๆ ที่อยู่ในถุงปุ๋ยคือไม้มะดันที่นำมาส่ง 





กลับมาหน้าร้านอีกครั้งไก้ย่างสุขพอดี มีแจ่วบองของแท้ขายด้วย จึงซื้อพร้อมกับข้าวเหนียว เอาไปเป็นสะเบียงมื้อกลางวัน หิวตรงใหนก็หาที่ร่ม ๆ จอดรถ ปูเสื่อ งัดออกมากิน อาจจะงีบสักตื่น เท่านี้ก็มีแฮงขับรถไปอีกยาว





ทุกคนในร้านนี้มีอัธยาศัยดี เอาน้ำเอาท่ามาเสิร์ฟให้ฟรี พร้อมกับพูดคุยอย่างสนุกสนาน แต่ดูตัวเจ้เจ้าของร้านสงสัยจะกินไก่มากไปหน่อย ถ้าไม่นั่งม้าหินแกจะนั่งเก้าอีพลาสติกตัวที่วางอยู่นั้นได้หรือเปล่าก็ไม่ทราบ

คำเตือน :  โปรดอย่ากินไก่ย่างห้วยทับทันเกินวันละ 2 ตัว มิฉะนั้นหุ่นท่านอาจจะเป็นอย่างเจ้าของร้านนี้

แก้ไขล่าสุด ใน ส.ค.072011

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 1232 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน